سفرنامه عشق
درآسمون دل او ماه وشب وستاره هاش درنینوابی کس ویار خواهر فقط میکرد نگاش /// بغض گلو آرامش ولالائی کودکی بود تشنه لبی کنار او با عطشش کنار رود
بهونه بابا گرفت یه طفل نازی نیمه شب با قطره های اشک خو.د جون زینب رسوند به لب// داغدیده بود تنها وزار کودک گریون به کنار جنازه ها اطراف اون غریب بودند دراون دیار
یه نانجیب به طعنه گفت آهای اهای زینب زار دیدی خدای چطوری کرد شماهارا بدیده خار؟// زینب بهش گفت میشناسی اهل کجاند این کشته ها نواده پیغمبرند فرزند اون شیرخدا
ولوله افتاد زین سخن تولشکر ابن زیاد اومدبه نزدیک بی بی شناخت زینب رو بداد // گفت ای بی بی سیاهی لشکر ظلم اگه شدم منوببخش گفتند هستید خارجی ضد خدا اینابه نقش
نذر نمودند بکشند شماها را بهر خدا مسجد بسازند همه جا روزه نماز نذر به پا // رو شمشیرا نوشته اندآیه قران وجهاد حالا که معلومم شده قران شمائید زنهاد
چند نانجیب نظاره گرفورا دادند شمر راخبر بیا ورسواشدنت ببین بپوشان این خطر/// زینب وسجاد را جلو پشت سرش هم بچه ها بهراسارت آماده حرکت دادند از نینوا
زینب نگاه پشت سرش قلبشو جا گذاشته بود میسوخت با وجود درد ازجگرش آتش ودود/// یه جا که فرصت شده بود تا کف پای نازنین خارها رابیرون بکشه درد دلش را گفت چنین
برادرم خواهر تو زینب زارت رو ببین کودک نازدونه تو اشک میریزه خیلی حزین /// تا کودکت بهانه بابا گرفت هرباراگر برای آروم کردنش چوب زدنش دراین سفر
تارسیدم خرابه ای ازره دور نینوا اینجام گذاشتم کودکت نشانه های کربلا ///// تا رسیدم به مجلس ابن زیاد بی حیا دیدم که چوب زد به لبت سوخت جگرم به اون خدا
اینه سفرنامه عشق ازاسرای کربلا قران ناطق علی بود حسین شهید نینوا ////// اینهاند اسیر دل من اسیر دلهای دگر به کربلا اسیر شدند دست جفا دراین سفر
یادم میاد وصل وفراق زینب وباعشق میبینم عشق اینه تا پای مرگ جزنام اون یارنبینم /// راحتی "ناله هست به دل زین سفردور ودراز عشق رو ببین ازاین سفر بیاد اون عشق بساز
سروده:راحتی زاده مشکانی
