غبارراه رفته ..
روی لباسم نشست غبار راه رفته برقلب زخمی من نمک نزن که سخته
به نوردیدگانم خسوف رفتنت را درقفس خاطرات قفل نزن بسته پا .
ترش نکن تورخسار روی به من کج نکن به بازارمحبت جائی به من لج نکن
به آتش هجرخود گریه این دل ببین مات نگاه توام این گل عشق رانچین
خنده رخسارتو آب حیات من است . ندانم که چگونه به خلقت برده ای دست .
جان بدهی بگیری با آمد ورفتنت بسوزانی دل زار به آتش گلخنت .
دلت به هرجا روان جان من آنجا نظر بسته بجان تواست نکن به جانم خطر
بحالت احتضارببین نفس درشمار ترحمی به من کن بردل زاروبیمار
به عشوه نگاهت خمارچشم زیبات جان به وجود خسته میدادی با هرنگات
اگرشنیده ای تو صدای قلب خسته بدان که ناتوانم ظلم نکن که بسته .
ببین که گر گرفتم به آتشت چنان سخت تمنای دلت بود خیالت راحت وتخت .
گرغرضت بوده هست به زجرتوبمیرم ببین که مرده هستم زجرنکش امیرم
بیا ونازنینم نظربکن تویکبار میمیرم وزنده ام هرروزائی هزاربار
به اون خدا منان باز دمی نظرکن یک سوختنی هویداست ازساقه وریشه بن
"راحتی" ازدل تنگ بنال با دف چنگ ببین که یارزیبا دلش همه بوده سنگ
راحتی زاده مشکانی .
